LANDSCHAP EN MENS

Wij als Zeeuws Vlaming kunnen dagelijks genieten van het landschap maar we zijn de mooie omgeving ook al gewoon en vinden dit niet meer bijzonder. Wij kennen het strand, de wateren en het ons omringende landschap.
 
De recreant - de toerist uit de drukke stad – die Zeeuws Vlaanderen bezoekt kijkt zijn ogen uit en geniet met volle teugen.

De bezoeker moet van de dijk af het landschap in kunnen. Natuurgebieden moeten daarom worden opengesteld.  Daarnaast moet in samenspraak met de landbouwsector bevorderd worden dat opnieuw wandelroutes tussen de velden ontstaan.
 

Sluis is groter dan de kustzone. Het land achter de kuststrook verdient meer aandacht. Fietsroutes en het opknappen van de in de dorpen aanwezige monumentale gebouwen kan het achterland ook voor de toerist aantrekkelijk maken.

Niet alleen maar middelen inzetten voor de aankoop van nog meer grond die onder het motto natuur aanleggen, veranderen in braakliggende distelvelden, maar de inzet van middelen voor het herstel van onze monumenten en dorpen.
Dus genoeg rood voor groen, Nu meer rood voor rood.
 
Het aanleggen van nog meer natuur vinden wij niet nodig.
 

De gemeente Sluis kent ook vele kreken en watergangen. Deze zijn in beginsel geschikt voor kleinschalige watersport. In samenspraak met het waterschap kan worden gewerkt aan het onsluiten van deze infrastructuur voor watersport. Dit kan een extra dimensie geven aan de beleving van ons gebied en kansen bieden voor ondernemers.

Helder Zeeuws vindt:

• Dat  het landschap beleefbaar moet worden
• Dat de ongebreidelde natuuraanleg moet stoppen
• Dat middelen moeten worden ingezet voor herstel van monumentale gebouwen
• Dat binnenwater geschikt gemaakt moet worden voor watersport